Nowy wygląd YouTube na komputerze: ogromne miniatury, komentarze z boku i co to zmienia w obrazie, który przesyłasz

W ciągu ostatnich kilku miesięcy mnóstwo osób otworzyło YouTube na laptopie i zobaczyło komentarze tam, gdzie wcześniej były polecane filmy, odtwarzacz mniejszy niż dotąd i miniatury tak duże, że trzy wypełniały cały ekran. Reakcja była przewidywalna i głośna. Niemal wszystkie teksty, które pojawiły się potem, odpowiadały na pytanie widza: jak przywrócić stary wygląd.

Twórca ma inne pytanie i nikt jeszcze na nie nie odpowiedział. Twoja miniatura to stały plik. Miejsca, w których się wyświetla, od roku po cichu zmieniają kształt, a każdy kolejny test zmierza w tym samym kierunku: więcej pikseli dla obrazu, mniej dla słów. To zmiana w tym, jak opakowujesz film (miniatura plus tytuł), niezależnie od tego, czy którykolwiek z eksperymentów przetrwa falę skarg.

Poniżej znajdziesz, co dokładnie jest testowane, z datami i źródłami, co jest potwierdzone, a co jest tylko zrzutem ekranu z Reddita, oraz część najważniejszą: które Twoje nawyki przestają działać, gdy miniatura zaprojektowana pod kafelek w feedzie wyświetla się w czterokrotnie większym rozmiarze.

Co YouTube naprawdę testuje na komputerach

Opisano cztery różne eksperymenty, a wrzucanie ich do jednego worka tłumaczy, dlaczego krążące w sieci porady są tak chaotyczne. Nie zaczęły się w tym samym czasie i nie robią tego samego.

Eksperyment	Co się zmienia	Kto o tym pisał	Status
Powiększona siatka na stronie głównej	Kafelki na stronie głównej rosną, aż w rzędzie mieszczą się tylko dwa lub trzy, zależnie od rozmiaru ekranu i powiększenia w przeglądarce	Android Authority, kwiecień 2025; temat wciąż wraca w poradnikach z sierpnia 2026	Działa na części kont, brak udokumentowanej możliwości rezygnacji
Dwukolumnowy pasek boczny	Polecane filmy na stronie odtwarzania w dwóch kolumnach; tytuły ucięte po kilku słowach	PiunikaWeb, 14 stycznia 2026	Test; YouTube go nie skomentował
Ogromne miniatury w pasku bocznym	Miniatury polecanych filmów w prawej kolumnie są mniej więcej dwa razy większe; na tytuł zostaje mniej miejsca	PiunikaWeb, 4 lutego 2026, z aktualizacją z 13 kwietnia 2026 o szerszym zasięgu	Test, podobno rozszerzony
Strona odtwarzania z komentarzami z boku	Tytuł, opis i komentarze trafiają do panelu po prawej; duże polecane filmy są bezpośrednio pod mniejszym odtwarzaczem	Ubergizmo, Android Authority, Beebom i inne, około 7 października 2026	Test; niemal identyczny układ zaproponowano subskrybentom Premium w 2024 roku, po czym go wycofano

Dwa szczegóły z tej tabeli zasługują na więcej uwagi niż reszta. Pierwszy: strona odtwarzania z października 2026 to powrót. Serwisy, które o niej pisały, zauważyły, że ten sam układ testowano już w 2024 roku, przez krótki czas jako eksperyment dla chętnych subskrybentów Premium, i że zniknął po fali krytyki. Firma nie wskrzesza układu, z którego zrezygnowała. Wskrzesza taki, w który wierzy, choć wcześniej przegrała o niego spór.

Drugi to kwietniowa aktualizacja testu paska bocznego z 2026 roku. Pierwotny, lutowy artykuł PiunikaWeb opierał się na kilku zrzutach ekranu. W aktualizacji, na podstawie kolejnych zgłoszeń użytkowników, podano, że eksperyment najwyraźniej objął więcej osób. Właśnie takie poszerzanie warto obserwować, bo to robi YouTube na drodze od pomysłu do wdrożenia.

Nic z tego nie ogłoszono i to normalna sytuacja

Nie ma wpisu na blogu, odcinka Creator Insider ani strony w Centrum pomocy o żadnym z tych układów. To nie wykręcanie się od odpowiedzi: o eksperymentach z interfejsem zwykle nie informuje się osób, które w nich uczestniczą. W praktyce wynikają z tego trzy rzeczy.

Nie ustalisz, którą wersję dostajesz, pytając innych. Dwóch twórców porównujących wrażenia podczas rozmowy może patrzeć na dwa różne produkty. Nie możesz też zrezygnować: w doniesieniach o powiększonej siatce nie znaleziono wbudowanej opcji ustawiania liczby kafelków w rzędzie, a poradniki, które obiecują coś innego, opisują rozszerzenia przeglądarki i listy filtrów. Do własnego oglądania to wystarczy, ale nie ma żadnego znaczenia dla tego, co widzą Twoi widzowie. Strona youtube.com/new nie jest głównym wyłącznikiem: obejmuje konkretne eksperymenty zaproponowane kontu Premium, a układu, do którego po prostu Cię przypisano, zwykle wśród nich nie ma.

Nie dowiesz się też, jakiej części Twojej widowni to dotyczy, bo YouTube Analytics nie pokazuje wariantów interfejsu. Jeśli chcesz wiedzieć, jak Twoje miniatury wyglądają w nowym układzie, jedyna uczciwa odpowiedź brzmi: znajdź profil przeglądarki, w którym się pojawia, i sprawdź to na własne oczy.

Prawdziwa zmiana: rozmiar miniatury stracił górną granicę

Przez dekadę głównym ograniczeniem w projektowaniu miniatur był mały rozmiar. Na nim opiera się standardowa rada, także nasza: projektuj pod kafelek w feedzie o szerokości 168 pikseli, najwyżej trzy, cztery słowa, jeden główny obiekt i kontrast, który przetrwa pomniejszenie.

Ta rada nadal jest słuszna. Zmieniło się to, że nie jest to już jedyny przypadek, z którym musisz sobie poradzić. Policz to dla okna o szerokości 1920 pikseli. Przy czterech kafelkach w rzędzie, po odjęciu menu bocznego i odstępów, każdy kafelek ma mniej więcej 420 pikseli szerokości. Przy dwóch kafelkach w rzędzie każdy jest mniej więcej dwa razy większy. Na ekranie o szerokości 2560 pikseli w powiększonej siatce kafelek może być szerszy niż przesłany przez Ciebie plik o szerokości 1280 pikseli.

Całą historię da się streścić w jednym zdaniu: w małym kafelku obraz jest pomniejszany siedmiokrotnie, a w dużym może być wyświetlany w natywnej rozdzielczości albo nawet większej. Pomniejszenie ukrywa grzechy. Natywny rozmiar nie ukrywa niczego.

Plik, który wyświetla YouTube, nie zawsze jest tym, który przesyłasz

YouTube przechowuje każdą miniaturę w kilku rozmiarach i do każdego miejsca wybiera jeden z nich. Przygotowana przez społeczność dokumentacja schematu adresów URL miniatur wymienia znany zestaw: wariant średni 320 × 180, wysoki 480 × 360, standardowy 640 × 480 i maksymalny 1280 × 720. Dwa środkowe mają proporcje 4:3 i są uzupełniane pasami, dlatego pobrana z sieci „miniatura HD” czasem ma czarne obramowanie. Wariant 1280 × 720 nie istnieje dla każdego filmu.

YouTube nie publikuje, który wariant trafia do którego miejsca, a rozmiary to szczegół techniczny, który może się zmienić. Przydatny wniosek jest węższy i bezpieczny: istnieje wariant największy, to on jest potrzebny dużemu kafelkowi i powstaje z tego, co przesyłasz. W układzie, który może wyświetlić miniaturę w szerokości 900 pikseli, plik 1280 × 720 to absolutne minimum, a nie wygodny zapas.

Trzy problemy, które wychodzą dopiero w dużym rozmiarze

W kafelku feedu żadnego z nich nie widać, a w kafelku dwa razy większym każdy rzuca się w oczy. Jeśli oceniasz swoją pracę po podglądzie przy wyborze miniatury w Studio, żaden z nich nie miał okazji Ci się pokazać.

Powiększany materiał źródłowy. Nagranie z gry o szerokości 720 pikseli, zrzut ekranu z telefonu, rozciągnięte zdjęcie stockowe, klatka z eksportu 1080p, który sam powstał z materiału 720p: wszystko to wygląda znośnie przy 420 pikselach i miękko przy 900. Straty się sumują, bo na Twoje przetwarzanie nakłada się jeszcze ponowne kodowanie po stronie YouTube. Jeśli obiekt pochodzi z pliku wideo, wyciągnij klatkę w pełnej jakości z pliku źródłowego, zamiast robić zrzut ekranu z odtwarzacza.

Artefakty kompresji. Limit 2 MB skłania do zapisywania plików JPEG w jakości, która wystarcza, dopóki obraz jest wyświetlany w małym rozmiarze. Bloki wokół krawędzi o wysokim kontraście, czyli wokół tekstu i wyciętych postaci, rosną razem z kafelkiem. Zapisuj w wyższej jakości, a jeśli plik przekroczy wtedy limit, zmniejsz go świadomie, zmieniając wymiary lub kompresując, zamiast przesuwać suwak jakości tak długo, aż się zmieści.

Tanie fotomontaże. Wycięta postać z poświatą na krawędziach, cień padający w złą stronę, twarz oświetlona z lewej na tle oświetlonym z prawej, wygenerowana przez AI dłoń trzymająca coś, czego nie da się tak trzymać. W małym rozmiarze oko odczytuje sylwetkę i pomija szwy. W dużym szwy są pierwszą rzeczą, którą wyłapuje, i wyglądają na pójście na łatwiznę, a na takie wrażenie nie może sobie pozwolić żadna miniatura ani żaden tytuł.

Problem 168 pikseli nie zniknął

Błędem byłoby odczytać to wszystko jako zachętę do projektowania na duży ekran. Powiększone układy to testy na komputerach, a większość oglądania w ogóle nie odbywa się na komputerach. Wersja mobilna ma własną historię eksperymentów z miniaturami, w tym zmienne rozmiary wyświetlania zgłaszane na mobilnej stronie głównej i test z 2025 roku, w którym tytuł i nazwa kanału pojawiały się na obrazie, na półprzezroczystym pasku. Na telewizorze obraz jest ogromny, a widz siedzi trzy metry dalej, co oznacza jeszcze trzeci zestaw ograniczeń.

Założenia projektowe nie zostały więc zastąpione, tylko poszerzone. Jeden plik, jeden kadr 16:9 i zakres szerokości wyświetlania, który sięga dziś od niecałych 200 pikseli do ponad 900. Projekt, który wytrzyma cały ten zakres, nie jest dostrojony do żadnego z jego końców. Ma wyraźną sylwetkę, kontrastowy punkt centralny i tekst na tyle duży, żeby dało się go przeczytać w małym rozmiarze, ale nie tak duży, żeby w pełnym rozmiarze krzyczał.

W każdej wersji testu tracą tytuły

Ta część ma bezpośrednie i natychmiastowe skutki. Każdy opisany powiększony układ zabiera piksele z tego samego miejsca. Styczniowy artykuł PiunikaWeb opisywał tytuły w pasku bocznym ucinane po kilku literach; lutowy przytaczał użytkownika, któremu mieściły się tylko dwa, trzy pierwsze słowa. W relacjach o październikowej stronie odtwarzania wśród skarg pojawiała się gorsza widoczność tytułów.

Tytuł skrócony do trzech słów nie jest już tytułem, tylko etykietą. Cała praca, którą wykonywał Twój tytuł (konkret, liczba, stawka, nagroda), odbywa się w słowach, których już nie widać.

Wynikają z tego dwa nawyki i oba są dobrą praktyką bez względu na to, który układ wygra. Po pierwsze: najważniejsze słowa na początek. To, co wyróżnia film, powinno się zmieścić w pierwszych trzech, czterech słowach, bo tak samo tytuły zachowują się w wyszukiwarce na telefonie i w powiadomieniach. Po drugie: przestań dzielić obietnicę między tytuł i obraz tak, że jedna połowa bez drugiej nie ma sensu. Miniatura, której tekst kończy zdanie zaczęte w tytule, przegrywa za każdym razem, gdy tytuł zostanie ucięty, a już wcześniej przegrywała tam, gdzie tytuł stoi dalej od obrazu, niż Ci się wydaje. Nasz poradnik o pisaniu tytułów szczegółowo pokazuje, jak przenieść najważniejsze słowa na początek.

Mniej kafelków na ekranie zmienia sens „wyróżniania się”

Miniatury nigdy nie ocenia się w oderwaniu od otoczenia. Ocenia się ją na tle tego, co ją otacza, dlatego najpewniejsze porady o kolorach są względne, a nie bezwzględne: bądź jedynym ciepłym kadrem w kolumnie zimnych, jak przekonuje nasz poradnik o kolorach.

Ta taktyka zależy od sąsiadów. W widoku z dwunastoma kafelkami odróżnienie się od jedenastu konkurentów to realna przewaga. W widoku z czterema to niemal rzut monetą: nie zaplanujesz kontrastu z zestawem, którego nie widzisz, a przy trzech sąsiadach szansa, że Twój starannie dobrany pomarańcz wyląduje obok trzech innych pomarańczowych miniatur, przestaje być mała.

Na znaczeniu zyskuje za to czytelność sama w sobie. Kadr, który widz zrozumie w jednym spojrzeniu, bez porównywania go z czymkolwiek (jeden obiekt, jedna emocja, jedna czytelna myśl), nie zależy od siatki. Praktyczna wskazówka jest mało efektowna: dalej dbaj o kontrast, bo na gęstych ekranach nadal pomaga, ale przestań traktować przechytrzenie sąsiadów jak strategię, na którą zawsze możesz liczyć.

Co oprócz komentarzy przesuwa nowy panel

Październikowa strona odtwarzania przestawia coś więcej niż dyskusję. W opisanej wersji tytuł i opis trafiają do panelu po prawej, odtwarzacz jest mniejszy, a duże miniatury polecanych filmów leżą tuż pod filmem. Warto przygotować się na trzy skutki uboczne.

Pas polecanych filmów zajmuje teraz najcenniejszy prostokąt na stronie: tuż pod tym, co ogląda widz. W relacjach zauważono, że przy dużych kafelkach w tym miejscu widzom łatwiej o przypadkowe kliknięcia. Łatwiejsze kliknięcia w polecane filmy pod Twoim filmem to broń obosieczna: ruch trafia do tego, kto akurat jest w tym pasie, a czasem jesteś to Ty.

Linki z opisu zmieniają miejsce. Jeśli link sponsora, informacja o linkach afiliacyjnych albo link do kolejnego filmu działały dlatego, że były pierwszą rzeczą pod odtwarzaczem, teraz lądują w panelu bocznym, którego widz mógł nawet nie przewinąć. Dlatego drogi prowadzące przez sam film zyskują na znaczeniu, a nie tracą: rozdziały, przypięty komentarz i ekrany końcowe, które są częścią odtwarzacza i nie zależą od tego, jak ułożona jest strona wokół niego.

Komentarze są też cały czas na widoku, a nie poniżej linii przewijania. Jako pierwsi zauważyli to widzowie treści, w których łatwo o spoilery. Jeśli zakładasz, że w pierwszych godzinach po premierze komentarze są o jedno przewinięcie dalej, dla części Twojej widowni to założenie już nie działa.

Testy A/B nadal są wiarygodne, trend CTR już nie

Eksperyment z układem, który obejmuje część Twojej widowni, brzmi jak coś, co powinno zafałszować testy miniatur. W przypadku Test & Compare zwykle tak się nie dzieje i warto zrozumieć dlaczego. Test przydziela widzów do wariantów na bieżąco, w miarę jak się pojawiają, więc ta część widowni, która siedzi w powiększonym układzie, powinna rozłożyć się na wszystkie warianty, a nie trafić do jednego. Każdy wariant mierzy się z mniej więcej tą samą mieszanką interfejsów, a porównanie zachowuje wewnętrzną trafność. Właśnie dlatego kontrolowany test wygrywa z porównaniem „przed i po”.

Ryzykowne jest za to śledzenie bezwzględnego współczynnika klikalności (CTR) z tygodnia na tydzień. Jeśli część Twojej widowni przeszła do układu z mniejszą liczbą większych kafelków, zmieniły się zarówno jej wyświetlenia miniatur, jak i sposób klikania, z powodów, które nie mają nic wspólnego z Twoją pracą. Zmiana o 0,4 punktu na miesięcznym wykresie CTR zawsze była w większości szumem, a w okresie eksperymentów z interfejsem to szum z dodatkowym źródłem. Współczynnik klikalności zmienia się sam z pół tuzina powodów, zanim w ogóle można zacząć podejrzewać Twoją miniaturę i tytuł.

Pięć zmian, które opłacają się w każdym scenariuszu

Przy nieogłoszonym teście kusi, żeby nie robić nic albo przebudować wszystko. Ani jedno, ani drugie nie jest dobrym wyjściem. Te pięć zmian warto wprowadzić, bo poprawiają miniatury w obecnym układzie i w każdym opisanym wariancie nowego.

1. Nie przesyłaj niczego poniżej 1280 × 720. To od zawsze udokumentowane minimum, a teraz także górna granica tego, co może pokazać duży kafelek. Wszystko, co do tego rozmiaru rozciągnięto, to dług, który spłacisz w dużym kafelku.
2. Eksportuj w jakości sprawdzonej w pełnym rozmiarze. Przed przesłaniem otwórz plik w powiększeniu 100%. Jeśli krawędzie tekstu rozpadają się tam na bloki, tak samo będzie w kafelku o szerokości 900 pikseli.
3. Najważniejsze słowa tytułu daj na początek, a miniatura niech broni się sama. Zakładaj, że widz zobaczy trzy słowa i obraz. Jeśli obraz potrzebuje pozostałych dziewięciu, przeprojektuj jedno albo drugie.
4. Ogranicz tekst. Trzy, cztery słowa, nie sześć. W większym kafelku kusi, żeby wykorzystać całe miejsce, a efekt to kadr, który w dużym rozmiarze wygląda jak reklama, a po pomniejszeniu jak ściana liter.
5. Przed publikacją sprawdź oba końce zakresu. Nie w okienku wyboru miniatury w Studio, które pokazuje jeden rozmiar, tylko w dwóch rozmiarach, które naprawdę występują.

Sprawdzenie w dwóch rozmiarach w dziesięć minut

Otwórz wybraną wersję miniatury w karcie przeglądarki i ustaw powiększenie strony na 25%. Mniej więcej tak wygląda gęsty kafelek w feedzie: czy obiekt nadal jest czytelny, czy da się przeczytać tekst, czy wiadomo, o czym jest film? Potem obejrzyj ją w 100% na największym ekranie, jaki masz, i poszukaj konkretnie trzech usterek dużego rozmiaru: miękkości po powiększeniu, artefaktów wokół kontrastowych krawędzi i szwów fotomontażu. Większość miniatur, które oblewają jeden z tych sprawdzianów, zdaje drugi, i właśnie dlatego trzeba zrobić oba.

Jeśli wolisz zobaczyć ją obok innych w realnym otoczeniu feedu, a nie oceniać na oko, podgląd miniatury pokazuje wybraną wersję w rozmiarach, których naprawdę używa interfejs, łącznie z tymi małymi, o których łatwo zapomnieć. Dziesięć minut przy każdym przesłaniu kosztuje mniej niż dowiedzenie się o problemie z komentarza.

Najczęściej zadawane pytania

Czy nowy wygląd YouTube na komputerze zostanie na stałe?

Nie wiadomo i nikt spoza YouTube nie jest w stanie tego przesądzić. Sam YouTube ani nie potwierdził, że strona odtwarzania z października 2026 jest wdrażana, ani nie nazwał jej testem, a bardzo podobny układ wycofano w 2024 roku po fali krytyki. Powiększona siatka na stronie głównej przetrwała ponad rok skarg, nie stając się standardem dla wszystkich, i tak właśnie wygląda długotrwały eksperyment.

Czy mogę wyłączyć nowy układ YouTube?

Nie ma udokumentowanego ustawienia. W doniesieniach o powiększonej siatce nie znaleziono wbudowanej opcji zmiany liczby kafelków w rzędzie. Wylogowanie się, wyczyszczenie danych witryny albo inny profil przeglądarki czasem przenoszą Cię do innej grupy, a rozszerzenia przeglądarki mogą przerobić wygląd strony na Twoim ekranie. Żadna z tych metod nie zmienia jednak tego, co widzą Twoi widzowie, a przy decyzjach o miniaturze i tytule liczy się tylko ta wersja.

Czy warto teraz przesyłać większe miniatury, na przykład w 4K?

Nie. Udokumentowany przez YouTube maksymalny rozmiar pliku to 2 MB, a docelowe wymiary przy przesyłaniu to 1280 × 720. Dużo większy plik zostanie odrzucony albo mocniej skompresowany, żeby się zmieścić, czyli osiągniesz odwrotność tego, czego chcesz. Prześlij czysty plik 1280 × 720 przygotowany z naprawdę ostrego materiału źródłowego, a nie większy plik z materiału rozmytego.

Czy nowy układ zmienia mój współczynnik klikalności?

Zmienia warunki, w jakich mierzy się CTR (mniej kafelków na ekranie, więcej pikseli na kafelek, mniej tytułu), w tej części Twojej widowni, która jest w eksperymencie. Przez to porównania CTR miesiąc do miesiąca są mniej wiarygodne niż zwykle. Nie unieważnia to jednak kontrolowanego testu miniatur, w którym oba warianty wyświetlają się w tej samej mieszance interfejsów.

Czy muszę przeprojektować stare miniatury?

Nie jako osobny projekt. Warto wracać do filmów, które nadal zbierają wyświetlenia miniatur, a powodem powinna być słaba miniatura lub tytuł, a nie test układu. Jeśli i tak odświeżasz stary film, dołóż do swojej listy opisane wyżej kontrole w dużym rozmiarze.

Dlaczego przy tym samym filmie moje miniatury wyglądają inaczej niż u znajomego?

Bo możecie być w różnych eksperymentach i bo YouTube pokazuje tę samą miniaturę w różnych rozmiarach w różnych miejscach. Na telefonie obraz może też zostać przycięty zamiast przeskalowany, a to inny mechanizm niż zmiana rozmiaru.

Źródła

Stan na listopad 2026. Każdy opisany tu układ to nieogłoszony eksperyment, o którym zewnętrzne serwisy pisały na podstawie zrzutów ekranu od użytkowników. YouTube nie udokumentował żadnego z nich, a to, kto je widzi, zależy od konta. Traktuj podane daty jako daty publikacji doniesień, a nie daty samych zmian.

• Android Authority – YouTube testuje ogromne miniatury na stronie głównej
• Android Authority – YouTube na komputerach dostał boczny panel z komentarzami
• Ubergizmo – YouTube testuje nowy wygląd na komputerach, komentarze w prawym panelu
• PiunikaWeb – większe miniatury w pasku bocznym w teście interfejsu YouTube (aktualizacja z kwietnia 2026)
• PiunikaWeb – test dwukolumnowego paska bocznego, ucięte tytuły
• Beebom – YouTube testuje czytanie komentarzy podczas oglądania na komputerze
• TechIssuesToday – test w aplikacji mobilnej z tytułem i nazwą kanału na miniaturze
• Dokumentacja społeczności: warianty adresów URL i rozmiary miniatur YouTube
• Pomoc YouTube – niestandardowe miniatury (1280 × 720, 2 MB, 16:9)
• Pomoc YouTube – testy A/B tytułów i miniatur

Podsumowanie

Testy układu to nie kryzys, ale też nie drobiazg. Pokazują kierunek, który YouTube wypróbował już na cztery różne sposoby: więcej miejsca dla obrazu, mniej dla słów. To, czy październikowa strona odtwarzania wejdzie dokładnie w tej formie, ma znacznie mniejsze znaczenie niż fakt, że to czwarte podejście do tego samego pomysłu.

Rozsądną reakcją nie jest więc przebudowa wszystkich miniatur i tytułów na kanale pod jeden zrzut ekranu, tylko rezygnacja z projektowania pod jeden rozmiar wyświetlania. Miniatura zbudowana z ostrego materiału źródłowego, uczciwie wyeksportowana, z sylwetką czytelną przy 25% i szwami, które nie wychodzą przy 100%, do tego tytuł, który w pierwszych czterech słowach mówi to, co ma powiedzieć: taki zestaw sprawdzi się w układzie, który masz, w układzie, do którego możesz trafić, i na telewizorze, na którym obraz ma trzy stopy szerokości.

Kłopot w tym, że sprawdzenie obu końców zakresu wymaga przygotowania więcej niż jednej wersji, a właśnie na tym etapie większość procesów pracy nad miniaturami po cichu się zatrzymuje. Thumblore generuje warianty na podstawie promptu i obrazu referencyjnego, więc zadanie „zrób wersję, która dobrze wygląda w dużym rozmiarze, i taką, która dobrze wygląda w małym, a potem zostaw tę, która radzi sobie w obu” zajmuje dziesięć minut, a nie cały wieczór. Jeśli chcesz poznać to, czego nie obejmują specyfikacje, czyli gdzie umieścić główny obiekt i dlaczego, kolejnym krokiem jest nasz poradnik o kompozycji.